PENSAMENTO CRÍTICO

HOXE CAMIÑAMOS ATA O PORTO, E SEMPRE, SEMPRE A MESMA PENA A MESMA RABIA A MESMA IMPOTENCIA, DESDE FAI 22 ANOS VIMOS COMO O BARRIO MAIS EMBLEMATICO, NON "O MAIS BARRIO", PERO SI O QUE PARA ALGUÉN QUE CHEGA VAI CORRENDO A BUSCAR SABENDO QUE ESTA EN UNHA CIDADE DE MAR. E AHI ESTA CAENDOSE SOBRE A PANZUDA E AGLAIANTE CASTA DOS ESPECULADORES, SOBRE O SORRISO IMBECIL DOS RESPONSABLES POLITICOS, Os seus ADMINISTRADORES, SOBRE UNS CIDADÁNS QUE ENGULLIMOS O indecible...E UNHA CIDADE E NTEIRA SE DESHABITA E VÓLVESE INHABITABLE, TODOS Os RECUNCHOS E ESQUINAS ABERTAS Á CANLE, VARREN INHOSPITAMENTE Ao QUE OUSA CITARSE NELAS, As CORNISAS ENVEXAN Aos ACANTILADOS, E As FIESTRAS VOAN FEITAS AÑICOS ENTRE BIGAS DE CASTIÑEIRO, E CHAMUSCADAS MEMORIAS. ALGUÉN ESTA ESPERANDO A VER A ESCOMBRERA TOMALO TODA PARA COMPRAR O QUE RESTA COMO RESTOS DUNHA NAUFRAGIO Ao PESO, E CANDO As GRANDES SUPERFICIES PECHEN, E As PERIFERIAS SEXAN TOMADAS POLOS GRELOS, INVENTÁSENSE RÚAS E PRAZAS CASAS E TENDAS SOBRE E...